Kalemin ucundaki kağıda geçti..

..kağıttaki de silgiye..

Kurşun kalemle kağıda yazı yazmanın ve sonra bu yazıyı silmenin cümlesi bu..

4 yaşındaki bir çocuğun gözünden..

..dilinden..

..yazdım, sildim değil..

..birbirinden bağımsız konular, eylemler değil..

..bir dönüşüm..

..bir geçiş..

..bir süreç..

..tüm süreçler gibi bağlantılı, ilintili..

..kopukluklar, boşluklar yok..

..şaşırılacak bir şey yok..

..aradaki boşlukları anlamsızca doldurmaya da gerek yok..

..dönüşüm kelimesini henüz bilmiyor..

..her şeyin; en çok da bizlerin dönüştüğünü de..

..işin garip yanı, biz de bilmiyor gibiyiz..

..ya da..

..dönüşüm, zamana öyle yayılıyor ki..

..farkedemiyoruz..

..dönüşümün bir noktasında durup, kendimize şaşırarak bakıyoruz..

..sanki bu bir süreç değil de, aniden olmuş bir şeymiş gibi..

..her anda, her olayda, yaşanmışlıklarda dönüşmüyormuşuz gibi..

..sonra da..

..dönüştüğümüz halimize alışmaya çalışıyoruz..

..

..biraz daha esnek olabilsek..

..daha açık, daha sakin..

..kendi dönüşümümüze şahit olabileceğiz..

..kendimize yabancılaşmadan..

Yazıyı Paylaş